Kaganek (lampka oliwna) – nieogromne naczynko gliniane albo Żelazne, na kształcie miseczki z wylotem, uchwytem i gnojem, przejęte tłuszczem (np. Olejem roślinnym albo zwierzęcym) bądź olejem mineralnym, obsługujące na starożytności do naświetlania. Uwagi powiązanie z uprawą oliwek lampa oliwna była z początku związana z rejonem śródziemnomorskim, zwłaszcza z cywilizacją starożytnych Hellenów i Rzymian. Lampa oliwna składa także z pojemnika na jego oliwę, nóżki, dzióbka z gnojem (lub paroma knotami), jaki zanurzony na paliwie powoli się spala razem z paliwem. Na skutek umożliwieniu pracy do zmroku lampa oliwna stała się symbolem światła i oświecenia umysłowego: wiedzy, przenikliwości, poznania, rozumu. Kaganki początkowo produkowano z niepalnych materiałów, przede wszystkim ceramicznych (kamień, wypalana funkcjonariusz policji, terakota), na niektórych rejonach (Armenia) pokrywano obrazkową polewą. Na Grecji okazale zdobiono – (malarstwo czarno- i czerwonofigurowe). Wraz z postępem technicznym wytwarzano lampy z brązu, mosiądzu, srebra, złota. Polskie wyraz „kaganek” znaczy „naczynie z przypalającym się wewnątrz ogieńkiem obsługujące do oświetlania”, stąd abstrahując od typowych lampek oliwnych rymami „kaganek” nazywane są przenośne świeczniki, czasem z rozbudowanym spodkiem na jego kapiący wosk. Na świątyniach katolickich i prawosławnych lampka stylizowana na jego lampę oliwną (wieczna lampka) wskazuje przechowalnia ciałka i rodziny jaśniepańskiej (hostii) – tabernakulum.Kaganek (lampka oliwna) – niewielkie naczynko gliniane albo Żelazne, na kształcie miseczki z wylotem, uchwytem i knotem, przejęte tłuszczem (np. Olejem roślinnym albo zwierzęcym) bądź olejem mineralnym, służące na starożytności do naświetlania. Uwagi powiązanie z uprawą oliwek lampka oliwna była początkowo związana z rejonem śródziemnomorskim, zwłaszcza z kulturą starożytnych Hellenów i Rzymian. Lampka oliwna składa się z pojemnika na oliwę, nóżki, dzióbka z gnojem (lub paroma knotami), jaki zanurzony na paliwie powoli się spala wraz z paliwem.